dinsdag 20 februari 2018

ONCE UPON A TIME











er was eens.......

"...........zo gaat het verhaal
een bejaarde man in 1993 die een
prive hertenkampje had, 
met 13 damhertjes.
Gezien zijn leeftijd moest hij 
naar een bejaardentehuis
( die had je toen nog) en
de goede man maakte
 zich ernstige zorgen 
over zijn hertjes. Hij zette op 
een mooie ochtend de poort open......."


Zo zijn de herten op ons eiland
gekomen. Het zijn er nu
25 jaar later gemiddeld 500.
Ik ben een groot voorstander 
van de jacht, mits vakkundig
uitgevoerd. En dat wordt gelukkig
op dit eiland al jaren gedaan
om toestanden zoals elders in
het land te voorkomen.
Want de leefomstandigheden voor 
deze herten zijn hier ideaal, 
alleen hebben ze geen natuurlijke vijanden
en is de ruimte waar ze leven 
beperkt, omringd door de zee.
Met alle gevolgen van dien.

Ik woon midden in het natuurgebied
en loop dagelijks met mijn camera
om te kijken of ik ze tegenkom.
Denk niet dat je over ze struikelt,
daar is het gebied nou net weer te groot voor.
Er komen dagen, regelmatig weken voor
dat ik ze niet zie. En dan nog liggen
of staan ze verscholen in het hoge gras
en zijn moeilijk zichtbaar door hun
perfecte camouflage kleur.

Maar momenteel is de jacht in volle gang 
en worden ze wat opgedreven naar
gebieden waar niet gejaagd mag worden,
zo slim zijn ze wel.

Zoals ook afgelopen weekend.
Koud, het veld met rijp,
hoorde ik een niet thuis te brengen geluid.
2 damherten waren aan het vechten.
Niet de krachtmeting
zoals die in het najaar plaatsvindt,
maar het ging er even zo goed pittig aan toe.

Ik vergat helemaal foto's te maken
en heb eerst een tijdje gebiologeerd staan kijken
naar de 2 kemphanen. Die hadden 
duidelijk een appeltje te schillen.
Spectaculair !!

Ik ben het mannetje van het hertenkamp 
nog altijd dankbaar.

Ik wens jullie een prachtige week...






dinsdag 13 februari 2018

THE SCENT OF SPRING









Tjonge wat is het koud geweest
met vorst, hagel, regen en straffe wind.
We verlangen allemaal een beetje naar 
de lente en de warmte van de zon.

Achter glas is het heerlijk
en ik probeer uit alle macht
de winter uit huis te verdrijven
door bossen tulpen
en manden met hyacinten
in de kamer neer te zetten.

Buiten staan helleborus en 
velden vol sneeuwklokjes  vrolijk
in de koude winterzon te wapperen.
Ik kreeg het eerste boeketje uit
de tuin van een lieve vriendin,
het voorjaar staat echt om de hoek!!

Er is nog een methode om de 
lente je huis in te brengen
en dat is door een heerlijke
frisse lemongeur in je huis.

Je legt in een ovenschaaltje 
(eventueel een steelpannetje) een paar
schijfjes citroen, een kaneelstokje
wat rozemarijn, een paar laurierblaadjes 
evt een appelschilletje en evt wat kruidnageltjes
dat laatste bevalt mij persoonlijk minder
omdat het mij eerder aan de kerst 
dan aan het voorjaar doet denken.
Elke andere variatie is uiteraard denkbaar.

Het bakje vullen met water
en op een vuurtje of waxine lichtje zetten.
Lekker de hele dag laten pruttelen.
De damp verspreidt een zachte lentegeur.
 Zorg dat het niet droogbrandt, dan krijg je hele
andere geuren.

Ik ben dol op deze combinatie en geur
is heerlijk, niet te overheersend en
op een of andere manier geeft het
mij het gevoel dat het de duisternis en de regen
verdrijft.

Ik wens jullie een heerlijk lichte week.....






dinsdag 6 februari 2018

WONDERMENT











Persoonlijk ben ik geen voorstander 
van kinderfoto's op sociale media.
Er zijn teveel dwazen, die daar rare 
dingen mee doen,
maar afgeschermde foto's mi kunnen wel.
Ik wil jullie foto's laten zien over
wat wij eigenlijk een beetje verleerd zijn,
namelijk  " verwondering" .

Zoals een aantal van mijn volgers weten,
woont een deel van mijn gezin
in het buitenland.
De kans dat alle kleinkinderen bij elkaar zijn 
is redelijk uniek.

Vorige week was mijn zoon met zijn gezin over
en hadden we besloten met alle kleintjes
naar de dierentuin te gaan.
Het was afschuwelijk weer, hagel, wind en regen
maar in het Oceanium van Blijdorp
was het uitstekend toeven.

Het leek wel of wij ook weer kind werden
door te kijken naar de kinderen 
die zich verwonderen over alles wat er 
te zien en te beleven was.
Over de vissen, de kleuren, 
de bewegende lichteffecten op de vloer, 
het nagebootste water.
Het was een groot feest,
voor hen en voor ons.

En de allerkleinste van 1 maand......?
die lag heerlijk te slapen
lawaai of geen lawaai,
dat was mijn verwondering.

ik wens jullie een heerlijke week...




dinsdag 30 januari 2018

CROCHET WITH WOOD






Het leuke van blogs van anderen lezen is
is onder andere dat je dingen ziet langs komen,
waar je nog nooit van gehoord of gelezen hebt.
Zo kwam ik een artikel tegen 
over haaknaalden van allerlei verschillende
materialen in het bijzonder van hout.

Houten haaknaalden, wat is daar nu het nut van 
zijn die oud, of worden die nog gemaakt?
Haakte men vroeger met hout,
en wanneer is men eigenlijk gaan haken?

De geschiedenis van het haken is snel te achterhalen, 
internet geeft op vrijwel alles een antwoord:

"Het vroegste werk wat op haken leek was NÃ¥lebinding,
 ofwel Naaldbinding, een techniek wat
op zijn vroegst 6500 jaar voor Christus (in Judea)
en 4500 jaar voor Christus in Denemarken werd beoefend. 
Het leek sterk op haken, 
maar was het niet zoals wij die kennen. 
Het eerste bekende haakboek met haakpatronen 
verscheen in het Nederlandse blad “Penelope” in 1823 
terwijl er al in 1812 een Engelse uitgave 
aandacht besteedde aan het haken. 
Tijdens de Ierse hongersnood van 1845-1849 
werd door arme families geld (=eten) verdiend met het 
maken van Iers haakwerk. 
De haakrage had een piek in de eerste kwart van de 20e eeuw.  
Vooral was het in 1910-1920 populair om kledingstukken 
mee te versieren zoals onderjurken, corset-hemdjes en dergelijke."


De rijken haakten met zilveren haaknaalden,
de armen met hout.



Van de eerste zijn nog mooie exemplaren in omloop.
Van die van hout zijn er volgens mijn
speurtocht geen meer over
maar ze worden nog volop gemaakt,
een rondgang langs Pinterest en Etsy
levert prachtige exemplaren op.




Het leuke is dat ook nu nog jonge mensen
gecharmeerd zijn van de houten 
haaknaald en ze zelf maken , 
zoals die van Jessica Kouwenhoven van 
ForestFriends (klik).





  Mijn belangstelling is gewekt.

Ik zou eigenlijk ook wel eens met een houten 
haaknaald willen werken.
In de Engelstalige landen is dit heel 
gebruikelijk, eigenlijk meer 
nog dan onze kunsstofnaalden,
men is er lyrisch over.

Zelf begon ik met een haaknaald van Brittany.



Ze zijn te krijgen bij de Zevenkatten ( klik )

Het is even wennen, ze zijn dun en heel 
licht van berkenhout, 
voelen warm, ideaal voor 
de strakke haaksters onder ons want 
je haakt er losser mee 
dan met een kunstof haak.
Mij bevallen ze wel, want ik schrijf ook
met hele dunne pennetjes.


Maar ik wilde ook zo'n mooie dikke houten haak proberen.


Zo kan je ze in Nederland krijgen bij Henk (klik).  
Ze worden door hem helemaal 
naar de vorm van je hand gemaakt,
afhankelijk van of hoe je je 
haaknaald vasthoudt, gemaakt van allerlei 
soorten hout en voor een redelijke prijs.
Zeker de moeite waard om eens te bekijken.




Je hebt het Amerkaanse topmerk Furls ( klik ), 
prachtig maar onbetaalbaar.

Ik zocht wat tussenin
en na wikken en wegen
ben ik gevallen voor deze prachtige
haaknaald van rozenhout.



Het is in begin echt wennen
zeker voor mij die in de regel liever dunne
haaknaaldjes in handen heeft.
Ze zijn dik,
maar na een tijdje wil je niet anders meer.
Super ergonomisch, knijpen lukt echt niet meer.
Voor het eerst heb ik echt geen pijn in mijn vingers 
meer na een avond lang haken.

De mijne heb ik besteld in Zuid-Afrika (klik)
bij een bedrijfje waar de man ze snijdt
en vrouw en dochter ze uitproberen.
Het proeflapje zit erbij.
Je krijgt hem in een mooi doosje ter bescherming.
Met een beetje goed onderhoud heb je ze levenslang.





Echt een aanrader.


ik wens jullie een fijne week.....
BewarenBewaren

dinsdag 23 januari 2018

CHILDREN'S SONGS












Mijn middelste kleindochter loopt de hele dag
kinderliedjes te zingen.
Een van haar favorieten is :
" schaapje, schaapje heb je witte wol......"
Op een of andere manier accosieer ik het liedje
met de naderende lente.

Het lijkt wel of ik de winter wil overslaan
en de lente in huis wil halen.
De temperatuur speelt waarschijnlijk ook een rol.
Niet dat het nu zulk geweldig weer is
maar warm is het wel.
De kipjes zijn spontaan weer aan de leg
na twee maanden "vakantie" ,
binnen zet ik bolletjes en tulpen.
Buiten heb ik het eerste sneeuwklokje 
al in mijn tuin gezien.

Mijn nieuwe beer zit naast zijn vriendje
toch een stuk gezelliger met z'n tweetjes.
Volgens mij hebben de schaapjes het warm 
met hun enorme winterjas aan.
Ze zijn zo aandoenlijk,
ik kan ze blijven fotograferen.
Ze zijn beslist fotogeniek
deze Herdwick schapen.

Ik weet niet of we nog wat winter krijgen
maar ik loop vrolijk door het huis te zingen

" ja baas, ja baas twee zakken vol..."

ik wens julllie een vrolijke week....



dinsdag 16 januari 2018

JANUARY BLUES












Sommigen vinden het lastig om in januari
de moed erin te houden:
January Blues , zoals dat heet.
Zelf ben ik er niet zo gevoelig voor
misschien om ik toegeef of kan toegeven 
aan het ritme van de natuur.

Veel naar buiten, kijken of daar in alle
grauwheid nog wat moois te beleven valt.
Elke ochtend ,weer of geen weer, op stap
met Trix en alle hondjes begroeten. 
Zij hebben zeker geen last van wind en regen.
Een prachtige  uitgebloeide hortensiabloem,
ganzen die bij honderden tegelijk op
de akker van de boer landen.
Blij zal de man er niet van worden
maar het is wel een magnifiek gezicht
en een oorverdovend lawaai.

Ik heb bij Julia Hodgson( klik ) een sjaal
gekocht die zij zelf heeft geweven
naar de kleuren van het eiland Skye
werkelijk een plaatje van warme merino wol.
Als ik hem omsla voel ik mij letterlijk en 
figuurlijk verwarmd.

Wordt het buiten te heftig dan
doet een warme appeltaart wonderen
en zit ik mijn tuinboeken
door te bladeren voor inspiratie 
het komende voorjaar.

Een nieuw kleinkind vraagt om een eigen beer,
zo ben ik dit keer een beer met roze jurk
aan het maken naar het patroon 
van Little Cotton Rabbits (klik).

January Blues , nee ik heb er geen last van
maar mocht ik even melancholiek zijn
dan kijk ik naar buiten
naar de prachtige witte helleborissen
die ik van vriendinnen heb gekregen.

ik wens jullie een opgewekte week...